ebu: Her şey yerli yerinde ama hiçbir şey olması gerektiği gibi değil.
ebu: Yol açık olduğunda herkes yürür. Ama yol kaybolduğunda… herkes bekler. Bazıları beklemiyor.
ebu: Sessizlik her zaman sükunet demek değildir. Bazen sadece şeylerin değiştiğini gösterir. İstanbul gece vakti, sisli bir sokak, uzakta tek bir insan silüeti yürüyor, hafif bir hareket hissi, sokak lambaları yanıyor, ıslak zemin, sinematik, gerçekçi.
ebu: Zaman geldiğinde kimse çağırmaz. Çünkü gelmesi gereken şey… gelir.
ebu: Ve sonra… her şey rayına girer. İstanbul sabahına doğru, sis dağılmaya başlar, sokak lambaları sönmeye başlar, yumuşak gün ışığı, sokak boş ama daha sakin, sinematografik, gerçekçi.
ImagineIf AI: Adımlar yankılanır, bir figura ortaya çıkar, düşüncelere dalar, şehir uyanırken.
