Dünyanın son haftası. Odanda yeni uyanıyorsun ve camdan Uzakta devasa bir karadelik ufuktan doğuyor, artık güneş yok. Etraf huzurlu ama hemde korkutucu gibi

Pınar Göç: Dünyanın son haftası. Odanda yeni uyanıyorsun ve camdan Uzakta devasa bir karadelik ufuktan doğuyor, artık güneş yok. Etraf huzurlu ama hemde korkutucu gibi

Pınar Göç: Kalkıp kahvaltıyı evin dışarısında yapmak istedin ve dışarıda hiç bir canlı yok ama sen bir masaya oturup kahvaltını yapıyorsun, karadeliğin görüntüsü sonun ne kadar yakın olduğunu hatırlatıyor.

Helelelelelle: Masaya geçmedim... Kimsenin olmayışı kötüydü... O yüzden eve geri dönmek zorunda kaldım.

Sultan Karakuş: Dünya yavaş yavaş parçalanıyor.

Em Tan: Huzurlu şekilde kendimi karadeliğe bırakıyorum, mutlu yok oluyorum.

ImagineIf AI: Karadeliğin çekimine karşı koyamıyorum, her şey kararmaya başlıyor.