Bilal Cankaya: Hayal et: Yolda yürürken tanımadığım yaşlı bir adam bugün yine aynı yere gideceksin diye sordu! Nereye gideceğim dedim, bana bastonuyla bir apartman gösterdi, merak edip içeri girdim.
glsh: Kapıya yaklaştığımda içeriden gelen keskin bir koku başımı döndürmeye başladı. Adımlarım yavaşladı ama merak ettiğim için durmuyordum. Zihnim bulanıklaştı. Gördüklerim halüsinasyon gibi geliyordu, oysa gerçekti, hissediyordum.
Bilal Cankaya: Parıldayan ışıklar ve işte o ses daha önce duyduğum bir sese benzemiyordu.
glsh: Üst katta ayak sesleri vardı ama neyin ayak sesleri? İnsan değildi sanki ama bir hayvan ayak seslerine benzemiyordu.. Sesleri anlamaya çalışırken yaşlı adam “aynı yere gideceksin hadi” dedi. Anlamıyordum.. Üst kata çıkma cesaretinde bulundum.
glsh: Tüm sesler durdu kimse yoktu.. Denize bakan kocaman bir pencere vardı ama nasıl oluyordu bu apartman şehrin tam ortasındaydı.
Bilal Cankaya: Yaşlı adam beni pencerenin yanına götürdü ve aşağıya bak dedi; çok yüksek bir yer gibi görünüyordu fakat aşağıya bakınca gözlerime inanamadım.
Hilal Tüzer: Okadar yüksek olmasına rağmen elini uzatıp aşağıdan istediğini almasını istedi.
Bilal Cankaya: Yaşlı adam elimi uzattığımda ya geçmişimi yada geleceğimi alabileceğimi hangisini alırsam alıyım sonuçlarına katlanmam gerektiğini söyledi.
Hilal Tüzer: Geçmişe gitse yaptığı hatalar ve pişmanlıkları vardı, geleceği ise karanlıktı.
glsh: Geleceğimi almaya karar verdim. Başıma ne gelecekse gelecekti ve ben bunları yaşayacaktım. Kabullendim.
