Kübra Aslan: Hayal et: Kız doğduğunda evde bir sessizlik vardı. Ama bu huzurlu bir sessizlik değildi… eksik bir sessizlikti. Hemşire: “Bebeğinizi kucağınıza almak ister misiniz?” Anne: (yorgun, gözlerini kaçırarak) “Birazdan…” Ama o “birazdan” hiçbir zaman tam anlamıyla gelmedi. ⸻ 🕰️ 1,5 yıl sonra.
