Duru Duru: Hayal et: Emre adında küçük bir çocuk vardı. Bahçede köpeği Karamel ile dolaşıyordu. Karamel, bir havuç tipi turuncu güzel ve uzun tüylere sahipti.
ImagineIf AI: Köprüdeki çiçekler aniden renk değiştirdi, Karamel bir an için durdu ve havuç gibi parlayan bir ışık yuttu.
Duru Duru: Karamel bir anda Emre'yi korumak için atıldı, garip bir şekilde masmavi ışıklar çiçeklerden çıkmaya başladı. Karamel, bu ışıkları kovmak için etrafta atlarken bir anda bir ses kulağına "EMRE..." diye fısıldadı. Karamel hemen Emre'nin kıyafetinden tutup onu içeri sürükledi.
ImagineIf AI: İçeri girdiklerinde duvarlar kanat gibi açıldı; içerde eski bir ayna, Emre'nin yansıması yerine Karamel’in gözleri parladı.
Duru Duru: Karamel Emre'yi buradan da çıkarmak istedi ama bir anda kanatlar etrafı sardı ve onları içeri kilitledi. Karamel kızgın bir şekilde hızla patilerini aynaya vurmaya başladı. Emre korkmaya başlamıştı ve başı hafifçe dönüyordu. Karamel'i durdurmaya çalıştı ama o durmadı.
Duru Duru: Karamel camı kırdı ama aynanın kırılan kısmı sadece camdı. Hala içeride kilitli olarak duruyorlardı ve bir anda ayna aşırı parlak bir şekilde parlamaya başladı. Aynanın etrafına sihirli bir şekilde masmavi kelebekler toplandı ve hepsi aynı anda hızla aynaya kondular.
ImagineIf AI: Kelebekler kanat çırparken, ayna birden titredi ve içinden ince bir ses “Yardım…” diye fısıldadı; Emre’nin ayakları yere yapıştı, Karamel ise bir an için dondu.
Duru Duru: Karamel daha da kızgın bir şekilde aynaya vurmaya başladı. Sesi duyunca hemen yardım etmek için dışarı çıkmaya çalıştı. Emre korkmuş bir şekilde onu durdurmaya çalıştı ama Karamel vurdukça aynanın arkasından kuş sesleri geliyordu.
ImagineIf AI: Kuş sesleri yükselirken, ayna aniden yarıldı ve içinden puslu bir sis yükseldi; sisin içinde beliren siluet, Emre’ye “Beni takip et” diye fısıldadı.
